Breathe (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:58:07
พระเจ้า
อย่าหวัง
ทำไมล่ะ
เธอหักอกผู้ชายเป็นว่าเล่น
นายรู้จักเธอเหรอ
เปล่า แต่รู้จักพี่ชายเธอ
ไม่เอา หยุด ฉันมองนายไม่ได้
เธอสวยชะมัด
ขอโทษครับ ผมผิดเอง โทษที
เราจะไปไหนกันคะ
ผมว่าจะไปเมเดนเฮด
ผมรู้จักผับสนุกๆ ริมน้ำ
ที่นี่ไม่เหมือนผับสนุกๆ ริมน้ำ
นั่นสิ สงสัยเราจะหลงทาง
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
น้องแต่งงานกับเขาไม่ได้นะ ไดอาน่า
เขาเป็นคนแปลกหน้า
ยังมีใครแปลกหน้า กว่าเราอีกเหรอ
ไม่มั้ง
- เขามีเงินรึเปล่า - ไม่ค่ะ
น้องมีตัวเลือกตั้งเยอะ
ฮิวจ์ล่ะ เขามีปราสาท อยู่ที่สก็อตแลนด์ไม่ใช่เหรอ
ใครจะไปอยากอยู่ ที่สก็อตแลนด์เล่า
เงียบเหอะ น้องจะไปอยู่ที่เคนย่าต่างหาก
อย่ามาบอกให้ฉันเงียบ
ไดอาน่า
หยุดหมุนไปมา แล้วตั้งใจฟังหน่อย
เรากำลังพูดถึง อนาคตน้องอยู่นะ
มันคือความสุข ในอนาคตของน้อง
คือ...หนูแค่รู้ว่ามันใช่
- คุณโอเคไหม - ฉันโอเค ที่รัก
คุณล่ะ โอเคไหม
นี่คือชาจากมิลมาเอสเตท
กลิ่นหอมละมุนกว่า แต่ไม่เข้ม
แล้วคุณดื่มอะไร
ผมดื่มชาไนโรบีไช
แต่มันเข้มเกินไป สำหรับตลาดครัวเรือน
ไม่ค่อยเจอภรรยาใครในทริป ซื้อของเลยครับ คุณนายคาเวนดิช
อ๋อ ก็มันเป็นธุรกิจของโรบิน
ฉันเลยอยากรู้เรื่องบ้าง
คุณมาทำอะไรที่นี่กันแน่ โรบิน
ผมเป็นนายหน้าค้าชาครับ
ผมรวบรวมชา แล้วก็เป็นคนกลางขาย
เป็นงานที่ต้องใช้ทักษะสูง
แล้วไดอาน่าทำอะไร เวลาคุณไปเป็นคนกลาง
เธอก็ไปด้วยครับ
อุ๊ยตาย โหดร้ายจัง
ฉันชอบนะคะ
พระเจ้าให้ผู้ชายทำงาน
ผู้หญิงจะได้มีเวลา เป็นของตัวเอง
ฉันชอบอยู่กับโรบิน
ฉันรับมือเขาได้
ผมไม่เข้าใจ
ผมมืดแปดด้าน
โคลินหมายถึง โรบินไปหลอกไดอาน่ามายังไง
ให้ตายสิ ทุกคนอยากรู้หมดแหละ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน คุณทำยังไงนะที่รัก
ได้ยินกันไหม
อะไรเหรอ ผมไม่ได้ยินอะไรเลย
ถูกเผง
เหมือนรุ่งอรุณ แห่งการก่อกำเนิด
ที่นี่คุณต้องมีศรัทธา เพื่ออยู่รอด
คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง ดอน
คุณเป็นหมอนะ
ผมเชื่อในพลังจิต
เคยได้ยินเรื่อง นักโทษบนเกาะโคมีไหม
ช่วงกบฏเมาเมาน่ะ
มีนักโทษ 60 คน อัดกันอยู่ในกระท่อมเล็กๆ
เจ้าหน้าที่ไม่ยอมปล่อยพวกเขา
หัวหน้ากลุ่มกบฏพูดว่า "ผมอนุญาตให้คนของผมตาย"
เช้าวันต่อมา พวกเขาตายทั้ง 60 คน
ได้ไง
พลังจิตไง
พวกเขาเลือกที่จะตาย
พวกเขาหันหน้าเข้าหากำแพง แล้วก็ตาย
เป็นฉันคงเลือกที่จะอยู่
- ฉันมีข่าวจะบอก - งั้นเหรอ
ใช่ มันแย่หน่อย
ฉันคงไม่ได้สนุก อีกต่อไปแล้ว
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันกำลังจะมีลูก
มีบางคนดีใจรึเปล่า
ดีใจสิ
ดีใจมากไหม
เป็นข่าวดีที่สุด ในชีวิตผม
รองจากที่ผมขอคุณแต่งงาน แล้วคุณตกลง
คุณไม่ได้ขอสักหน่อย
- ไม่เหรอ - ไม่
คุณบอกว่าต้องแต่งงาน ก่อนไปแอฟริกา
ไม่งั้นคงได้ชาวพื้นเมือง
ใช่ จริงด้วย
แล้วคุณก็ตอบตกลง ใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ
- โอ้ที่รัก - โอ้ที่รัก
อย่ามีลูกเชียวนะ พลาดอย่างแรง
- ขอบใจ - อย่าเชียว
โรบินชนะโคลินอีกแล้วเหรอ
- ไม่ค่ะ - ไม่เหรอ
เร็วเข้า เดี๋ยวสายนะคะ
เยส จบเกม โรบิน
เยี่ยม
โคลิน
เก่งมาก
ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้
เอาล่ะ ถึงเวลาเราเรียกเหงื่อบ้างแล้ว
ไปกัน
ไม่อยากจะเชื่อ
ผมก็ไม่อยากเชื่อ
ขอบคุณครับ วิคเตอร์ เจอกันที่โต๊ะชา
เยี่ยมมาก วิคเตอร์
นายซุ่มซ้อมตอนฉันเผลอ
เป็นเซ็ทแรกในชีวิตที่ฉันชนะนาย
- อยากเล่นอีกเกมไหม - ไม่เด็ดขาด
เลิกเล่นตอนที่ยังพอยืนไหวดีกว่า
ให้ตายสิ รู้สึกดีชะมัด
เข้าใจความรู้สึกนาย ตลอดหลายปีนี้แล้ว
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
ดูสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย
นี่อุปกรณ์อะไรเหรอ
แมรี่ เธอสุดยอดไปเลย
โอ้แม่เจ้า แคเธอรีน
เดี๋ยวโรบินพลิ้วแน่ คอยดูสิ
ไม่เคยเห็นคุณ เล่นอะไรแบบนี้
นี่คืออะไร คุณทำอะไรอยู่
แค่จินตนาการว่ากำลังเต้นอยู่
แล้วทำไปเพื่ออะไร
- แค่เอาขำเหรอ - ไม่ มันช่วยกระชับหน้าท้อง
แมรี่ดูเก่งกว่านะ
ส่ายเอวหน่อยที่รัก อย่างนั้น
แค่นี้น่ะเหรอ
คุณโยกเอามันแค่นั้นแหละ
คุณคงไม่อยากได้หน้าท้องแบนราบ
ไม่มีใครเล่นด้วย
ก็โยกเดี่ยวละกัน
- โอ้โห - นั่นแหละ
อย่างนั้น
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่เป็นไร คงเล่นเทนนิสมากไปหน่อย
- โอเคไหม - ก็แค่เล่นเทนนิสมากไปหน่อย
- นายก็เล่นเก่งนะ - ความผิดนายนั่นแหละ
หลีกทางให้ สองสาวเท้าไฟดีกว่า
คอแห้งจัง
สำคัญที่ขา
ผมขอลองอีกที เอาใหม่
- เริ่ม - คุณโอเคนะ
ผมเหรอ โอเค
คุณจะทำอะไรต่อ
ฉันขอให้โธมัส พาฉันกลับบ้าน
เพราะดอนจะมาตรวจครรภ์ให้อีก
ดีแล้ว เขาอาจจะอยากตรวจผมบ้าง
คุณโอเคแน่นะ
โอเค เป็นเพราะท้องใช่ไหมเนี่ย
ปวดข้อไปหมด
เหรอ น่าสงสาร
ฉันไม่เห็นปวดเลย ตลกเนอะ
เพราะผมแบกน้ำหนัก อยู่คนเดียวน่ะสิ
คุณจะไปกับฉันไหม
โอ้ที่รัก
พรุ่งนี้ผมมีประชุมแต่เช้า
ก็เลยจะนอนที่นี่
โคลิน
โคลิน โทษที
โทษที เพื่อนรัก
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
สภาพนายแย่มาก
ฉันปวดแขน
ให้ฉันช่วยนะ
ยกแขนขวา
แขนซ้าย
ขา
ฉันขยับไม่ได้ ฉันขยับไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น
เอาน้ำแข็งมา
ฉันหายใจไม่ออก ฉันหายใจไม่ออก
เขาจะไม่ไหวแล้ว เราต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
โรบิน เราต้องหาทางให้อ็อกซิเจนนาย
ดูเหมือนว่าเรา ต้องเจาะเข้าไป
- ดอน - ไดอาน่า
- เขาเป็นยังไงบ้าง - อาการทรงๆ
เขาเพิ่งฟื้น
ถึงแล้ว
หวัดดีที่รัก
อากาศเข้าไปในหลอดลมไม่ได้
เขาถึงพูดไม่ได้
เขาพูดว่า "แย่หน่อย"
เขาสูดเอาไวรัสโปลิโอ ในอากาศเข้าไป
เหมือนเวลาเป็นไข้หวัด
มันเข้าไปในกระแสเลือด
เข้าไปทำลายระบบประสาท
และทำร้ายกลุ่มเซลล์ใหญ่ ในไขสันหลัง
ผลคือ กลายเป็นตุ๊กตา
ขยับไม่ได้ตั้งแต่คอลงไป
หายใจเองก็ยังไม่ได้
แล้วเขาจะเป็นแบบนี้ อีกนานเท่าไหร่
อัมพาตรักษาไม่หาย
ระบบช่วยหายใจ จะยื้อชีวิตได้อีกสักพัก
ผมพูดถึงระยะเดือน
ให้เราช่วยอะไรได้บ้าง
คุณอยากกลับบ้านไหม
รอคลอดก่อนค่ะ
แล้วโรบินล่ะ
กลับด้วยค่ะ
คุณก็รู้...
ผมเคยเห็นคน เป็นโปลิโอหลายราย
ข้อดีของโรคนี้คือ เป็นแล้วอยู่ได้ไม่นาน
เหมือนตายทั้งเป็นไดอาน่า
ช้าๆ ระวังเครื่องช่วยหายใจนะ
ให้สายอยู่ในท่อตลอด
ดี ช้าๆ ใกล้แล้ว ดี
มาผมช่วย สายระโยงระยางเลย
ไดอาน่า
- อ๋อค่ะ - คุณคาเวนดิชครับ
ค่ะ
ต้องขอโทษจริงๆ ครับ เวลานี้เยี่ยมไม่ได้
เราต้องให้ยาสามีคุณ
คุณมาใหม่พรุ่งนี้ดีกว่า
เขาหลับก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันแค่อยากพบ
ไม่ดีมั้งครับ
ตอนนี้สามีคุณ มีอาการซึมเศร้า
ฉันก็ยังอยากพบเขาอยู่ดี
เสียใจด้วยครับ เขาไม่อยากพบคุณ
ผมขอตัว
- เอาล่ะ - ทิด
จากนี้เดี๋ยวหนูจัดการเองค่ะ
ไม่อยากรบกวนคุณ
- ไม่เห็นเป็นไรเลย - ก็ได้
ฉันเลี้ยงเธอ ตอนเป็นเด็กไม่ใช่เหรอ
หนูเกรงว่า เราจะไม่ค่อยมีเงิน
เรามีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่รายได้เข้ามาไม่มาก
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกจ้ะ
ครอบครัวของเธอ ก็เหมือนครอบครัวของฉัน
ดีใจที่ได้กลับมา ไปกันเถอะ
นั่นแหละ หนุ่มน้อย
ไปกันเถอะ ไป
ชา
ชู
ฉัน
เขาพูดว่าฉัน
ฮา
"ไป" คำแรกคือ "ไป"ใช่ไหม
หรือ "ให้"
"ให้ฉันไป" เหรอ
ไม่ใช่แล้ว
ขอโทษนะโรบิน นายคงคิดว่าเรางี่เง่า
ให้ ฉัน ตาย
"ให้ฉันตาย"
คุยกับโรบิน
เหมือนเล่นเกมใบ้คำ
ที่ไม่มีกติกา
พี่ฉลาดมาก ที่ให้เขาพูด
เขาพูดว่า...
เขาพูดว่า "ให้ฉันตาย"
เราทำไม่ได้ ใช่ไหม
น้องหมายถึง เราไม่ควรคิดอะไรแบบนั้น
หรือเราไม่รู้จะทำด้วยวิธีไหน
ก็คงทั้งสองอย่าง
ไม่สำคัญหรอก
พี่คุยกับที่ปรึกษา เขาไม่รับฟัง
มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาทำ
ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีแน่ๆ
จะเจ็บปวดอยู่หลายนาทีเลย
ไม่ๆ หนูไม่ต้องการแบบนั้น
แน่นอน เราไม่ทำ
น้องเองยังมีชีวิตนะ รู้ไหม
น้องคิดถึงตัวเองบ้างก็ได้
เงยหน้าขึ้น ดีมากครับ
คุณคาเวนดิชครับ เรามีความคืบหน้ามารายงาน
ความคืบหน้าเหรอคะ
เรากำลังฝึกกลืนอาหารอีกครั้ง
จริงเหรอ
มันสำคัญนะ
ตอนนี้เรามีสายพันรอบท่อหายใจ
ไม่ให้อาหารและน้ำ ไหลลงหลอดลม
ถ้าเรากลืนได้อีกครั้ง
เราสามารถถอดสายพันออกได้ และอากาศก็จะเข้าไปในกล่องเสียง
ทำให้เขาสามารถพูดได้อีกครั้ง
มีความคืบหน้าอย่างอื่นไหมคะ
เกรงว่าแค่นี้ก็ดีแล้ว
เช้านี้เป็นยังไงบ้างครับ
- พวกเราอยากตายค่ะ - ดีครับดี
อรุณสวัสดิ์ แพดดี้
ลูกไม่มีชื่อไม่ได้
ฉันเลยจะเรียกเขาว่าโจนาธาน
หวังว่าจะไม่เป็นไร
เขาไม่เคยมองลูกเลย
เขาทนมองลูกไม่ได้
เธอจะไปรู้ได้ยังไง
รู้สิ
หนูรู้ หนูรู้หมดว่าเขาคิดอะไร
ทุกครั้งที่หนูมา หนูอยากเห็นเขาเปลี่ยนแปลง
ใกล้เสร็จแล้วค่ะ
แต่เขาทนมองลูกชายตัวเองไม่ได้
ดีมากค่ะ
พระชรารูปหนึ่งที่ผมเคารพ กล่าวไว้ว่า
"คนที่พระเจ้ารักที่สุด จะได้ทรมานที่สุด"
เราไม่อาจรู้ใจพระเจ้า
แต่เราแน่ใจได้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
ล้วนอยู่ในแผนการของท่าน
ขอโทษด้วย ผมไม่เข้าใจ
เข้ามาใกล้หน่อย
ใกล้หน่อยเหรอ ได้สิ
ผมไปล่ะ
ผมว่าคุณคงไม่เชื่อ
เชื่ออะไร
มุขตลกของพระเจ้าเหรอ
เปล่าเพื่อน
ตัวตลกของพระเจ้าน่ะ
ดูที่เขาเล่นตลกกับเราสิ
คุณอยู่แบบนี้ได้ยังไง
เดี๋ยวก็ชินไปเอง
ถ้าผมไม่ชินล่ะ
มีทางออกเสมอแหละ
อย่างพีทนั่นไง
ออกไปอยู่ในโลง
โรบิน
ทำไมคุณยังมาหาผม
ฉันก็ไม่รู้
ผมไม่มีประโยชน์กับคุณ
ปล่อยให้ผมแห้งตาย อยู่ที่นี่เถอะ
มันคงดูไม่ค่อยดี
และฉันรักคุณ
คุณไม่ได้รักสิ่งนี้ คุณรักมันไม่ได้
ได้สิ
ผมไม่อยากให้คุณรัก
คุณไม่เข้าใจเหรอ
มันยิ่งยากสำหรับผม
ใช่ ฉันเห็นอยู่
คุณอยากจะไปให้พ้น ฉันรู้
ไอ้เครื่องมือบ้านี้
ก็หายใจให้ผมอยู่นั่น
เพราะฉะนั้น
คุณคงต้องอยู่อีกสักพัก ว่าไหม
ผมเสียใจที่พูด
ฉันไม่เสียใจ
ฉันอยากให้โจนาธานรู้จักคุณ
และบางที ฉันอาจจะทำให้ชีวิตคุณดีขึ้นได้
ผมไม่ต้องการให้คุณ มารับผิดชอบ
โอเค
โอเค โอเค เรารู้กันอยู่
ว่าทุกอย่างมันแย่
แต่ฉันทนไม่ได้
ที่มาทีไร คุณก็บ่นอยากตาย
เพราะคุณยังไม่ตาย นั่นคือประเด็น
โรบิน
ไม่เอาน่า ต้องมีอะไรที่ฉันช่วยได้สิ
พาผมออกไปจากที่นี่
ผมเกรงว่าคงไม่ได้ ขอโทษด้วย
ไม่มีใครเคยลองเหรอคะ
ไม่มีคนเป็นอัมพาต ระดับสามีคุณ คนไหนในโลก
ออกไปข้างนอกโรงพยาบาลกันบ้าง
แต่ฉันดูสิ่งที่พยาบาลทำ
และถ้าเรามีเครื่องช่วยหายใจที่บ้าน
ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
ผมขออธิบายนะ
สามีของคุณ มีชีวิตอยู่ได้ ด้วยเครื่องช่วยหายใจ
ถ้าเครื่องเสีย
แค่ไม่ถึง 2 นาที สามีคุณจะตาย
ขอโทษ ถ้าพูดตรงเกินไป
เข้าใจชัดเจนแล้วนะครับ
อยู่มาหลายปี ผมคงเศร้าที่ต้องไป
แต่หลังจากมิวเรียลตาย ผมก็ดูแลไม่ไหว
อะไรๆ ก็จากคุณไป รู้ไหม
ค่ะ
ต้องซ่อมเยอะเลย หลังคายังดีอยู่ไหมคะ
ก็บางส่วน
ทำไมก่ออิฐทับหน้าต่าง หลายบานเลยล่ะคะ
อ๋อใช่ นั่นห้องผมเอง
มิวเรียลบอกว่า ช่วยลดค่าฮีทเตอร์
จริงเหรอ
มีงานต้องทำเยอะ แต่น่าจะโอเค
ปัญหาคือ ฉันไม่มีเงิน 12,000 ปอนด์
มีน้อยกว่านั้นมาก
ผมคิด 11,000 หรือ 10,000 ก็ได้
ฉันหาได้แค่ 7,000
- 7,000 เหรอ - จ่ายสด
แล้วคุณต้องไปจากที่นี่ตลอดกาล
มิวเรียลด้วย
- ได้ - จริงเหรอคะ
จริงสิ
เช้านี้เป็นยังไงบ้างคะ โรบิน
หลับสบายไหม
คุณดูดีนะ
อรุณสวัสดิ์ ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ มากาเร็ต
เกือบเสร็จแล้วค่ะ คุณคาเวนดิช
ฉันทำได้ไหมคะ
ก็น่าจะได้นะคะ
เหมือนเครื่องดูดฝุ่นน่ะ
ขอลองหน่อยได้ไหม
นี่ค่ะ
ก็แค่...
ใช่
ดีค่ะ
โอ้ ไม่ ขอโทษค่ะ
มา ฉันทำเองค่ะ
ถ้าเคยชินก็คงทำเป็น
ทำไมถึงอยากทำเป็นล่ะครับ คุณคาเวนดิช
หมอคาห์นคะ
ฉันกับโรบินมีคำถามข้อนึง ใช่ไหมโรบิน
เครื่องช่วยหายใจนี่ ใช้ได้แค่ที่โรงพยาบาลเหรอคะ
มันเป็นแค่เครื่องมือ
คุณเสียบปลั๊ก มันก็ทำงาน
ถามทำไมครับ
โรบินจะออกจากโรงพยาบาล
คุณรู้ไหม ว่ามันเสี่ยงแค่ไหน
รู้ค่ะ
ความเสี่ยงคือ เขาอาจจะตาย
ว่าไงโรบิน
อยู่ที่นี่ต่อ
หรือออกไปแล้วเสี่ยงตาย
ใช่
งั้นจะรออะไรล่ะ
- ขึ้น ขึ้น - ฉันนึกว่าเราจะลง
ไม่ใช่ให้ยกปลายเตียงขึ้น เราจะได้ขนเตียงลง
หนักจัง
ซ้าย ซ้าย
ก็ซ้ายอยู่นี่ไง
โทษที หมายถึงขวาของนาย
คือโรบินจะนอนเตียงนี้
ใช่
ส่วนเตียงไดอาน่าวางข้างๆ
น้องต้องการแบบนั้นใช่
แต่โรบินก็ต้องมีพยาบาลช่วย...
ไม่มีพยาบาล มีแต่ไดอาน่า
จะบ้าเหรอ..
เธออยู่กับเขา ตลอดทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หรอก
เธอต้องฉี่ต้องอึ ไม่ใช่เหรอ
ก็มีฉันไง
พนัน 5 ปอนด์ นายไปไม่รอดหรอก
ถ้ารอดแล้วผมได้อะไร
ก็ได้ 5 ปอนด์ไง ไอ้งั่ง
ได้เลย
พร้อมนะ
- ลาก่อน เพื่อน ลาก่อน - โชคดี โรบิน
ลาก่อน แพดดี้ แล้วผมจะกลับมาเอา 5 ปอนด์
ฉันจะคิดถึงนาย
จะไปไหนกันน่ะ
เรากำลังพาสามีฉันกลับบ้าน
ผมไม่อนุญาต
ที่นี่เป็นคุกรึไง ผมเป็นนักโทษคุณเหรอ
คุณคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่
เป็นความต้องการของคนไข้น่ะครับ
เขาทราบดีถึงความเสี่ยง
พาเขากลับห้องเดี๋ยวนี้
ไดอาน่า โทรแจ้งตำรวจว่า ผมถูกกักขังหน่วงเหนี่ยว โดยไม่เต็มใจ
อะไรนะ คุณว่าไงนะ
คุณไม่มีสิทธิ์กักตัวผมไว้ที่นี่
นั่นสิ งั้นเชิญตามสบาย
- ไปกันเถอะ - อยากทำอะไรก็ทำ
คุณจะตายภายใน 2 อาทิตย์
- พร้อมนะ - ค่ะ
โอเค กระเป๋าเครื่องพร้อม
เอาล่ะ
เขาเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีค่ะ
โอเค พร้อมเคลื่อนย้ายนะ
- ยก ยก - ได้แล้ว
โอเคไหม ไดอาน่า
- โอเค - ค่อยๆ วางเขาลง
แล้วก็ยกอีกที
โอเค โอเค
เร็วเข้า เคลียร์ทาง เคลียร์ทาง
- 1 2 3 ยก - เอาล่ะ
- รักษาระดับด้วย - โอเคไหม โรบิน
ระวัง
- หลีกไป ค่อยๆ - ทางสะดวกแล้ว
เราต้องวางเขาลงบนเตียงนั้น ดังนั้นกลับหัว
- เอาล่ะ เอาล่ะ - ใช่ ทางซ้าย
ใช่ วางไว้บนโต๊ะนั่น
สายไฟต้องอยู่ทางซ้ายมือ
ไว้อย่างนั้นแหละ ขอโทษนะที่รัก
- แฮรี่ มานี่หน่อย - ไม่เอา เบนจี้ ลงมา
- เบนจี้ - เบนจี้ ลงจากเตียง
คุณต้องทำอย่างที่ฉันทำ เขาจะบอกคุณ
ขอไปจัดการสายไฟก่อน
ได้เลย ได้เลย
เขาจะบอกคุณ ถ้าทำเร็วไป
เอาล่ะ โคลิน เราต้องวางเขาบนเตียง
1 2 3 ยก
ได้การล่ะ
ได้แล้ว โอเค
เอาล่ะ เอาล่ะ
เปิดได้ไหม
ถอดรองเท้านะ โรบิน
- เปิดได้ไหม - เอาล่ะ
เราจะเปลี่ยนท่อหายใจให้นะ ที่รัก พร้อมนะแฮรี่
ฉันช่วยนายเอง โรบิน
เปิดได้แล้ว
โทษที
คุณโอเคไหม ที่รัก
ผมว่าผมโอเคนะ
ขอบคุณพระเจ้า
ไม่น่าเชื่อว่าจะใช้ได้
ใช่ มันใช้ได้
ช่วยพาโจนาธานมาหน่อยค่ะ
ได้เลยจ้ะ
นี่ไงล่ะ บ้านใหม่ของเรา
คุณรู้สึกยังไง
ดีขึ้นมาก
ไดอาน่า ถ้าไฟดับจะทำยังไง
ก็ต้องปั๊มมือ
อุปกรณ์ครบ
ดูซิใครมา
จ๊ะเอ๋
นี่จ้ะ
ดูสิ โจนาธาน
พ่อไงจ๊ะ
หวัดดี โจนาธาน
หวัดดี ลูกรัก
นี่คือเบนจี้
ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก
ไดอาน่า
ได ได
ไปชนอะไรมาเหรอลูก โอ้ไม่นะ
เป็นอะไรจ๊ะ แม่ไม่ได้เล่นด้วยใช่ไหม
ไปหาพ่อกันดีกว่า พ่อแอบอยู่ไหนนะ
พ่ออยู่ไหนเอ่ย อยู่ในนั้นไง ไปหาพ่อกัน
พ่อจอมซนทำอะไรอยู่นะ พ่อครับ
โจนาธาน โจนาธาน
พ่อครับ
โรบิน
โอ้พระเจ้า โรบิน
โรบิน โรบิน
ได้โปรด ได้โปรด โรบิน โรบิน
โอ้พระเจ้า
ได้โปรด พระเจ้า
น่าสนใจนะ
โอ้พระเจ้า
ฉันเก็บของดี ไว้กินทีหลัง
ขวดนี้บ่มไว้ในหลุมหลบภัย ตลอดสงครามเลย
ท่าทางจะงานดี
ดีจริงๆ
ไวน์ดีๆ ต้องดื่มจากแก้วสวยๆ
แก้วนี้ แด่ไดอาน่าคนสวย
นั่นฉันเอง
แมรี่ แคเธอรีน บล็อกส์ เดวิด
นี่จ้ะสุดหล่อ
แล้วทิดล่ะ
ไม่ ไม่ ฉันไม่เอา
ทิดดื่มแต่ดูบอนเน็ต
เฉพาะในวันเกิดฉันเท่านั้น
เกือบลืมไป
เขาหลับอยู่ ดื่มให้โจนาธานกัน
สุขสันต์วันเกิด โจนาธาน
กำลังสงสัยเชียวว่า เมาแล้วจะเป็นยังไง
ตอนที่เดินไม่ได้แบบนี้
นายต้องทดสอบภาวะวิกฤติ ของเครื่องมือแพทย์
หาข้อบกพร่องของมัน
เครื่องนี้ถือว่าดี เท็ด
เป็นการทดลองที่น่าสนใจ เท็ดดี้
โรบินตาย
ส่วนนายได้พัฒนาเครื่องมือ
อยากพัฒนา ก็ต้องลงทุนหน่อย
จุดอ่อนคือมันใช้ไฟฟ้า
รู้กันอยู่ว่าไฟฟ้าดับได้ ดับบ่อยด้วย
พอเถอะ
ฉันก็แค่ตั้งสมมติฐาน
เขาก็แค่ทำงานของเขา
เขาไม่มีงานทำ เขาเป็นอาจารย์ ม.อ็อกซ์ฟอร์ด
ไม่มีอะไรต้องห่วง เพราะใช้มือได้
แล้วตอนกลางคืนล่ะ
ฉันก็อยู่นี่ไง
แต่เธอก็ต้องนอนบ้าง
ไม่ เธอไม่นอน เธอเป็นเครื่องจักร
ถ้าโรบินอยากให้ฉันช่วยอะไร เขาจะปลุก ใช่ไหมที่รัก
โรบินส่งเสียง
เหมือนเป็ดเลย
เหมือนไก่ต่างหาก
ไหนร้องเสียงไก่หน่อยซิ โรบิน
ฉันเกลียดนายมาก บล็อกส์
ไม่ค่อยดัง
น่าจะมีกระดิ่ง หรืออะไรสักอย่าง
นายขยับได้เหรอ
ทุกคนปิดตา
- นายขยับหัวได้ - จริงเหรอ
ฉันเห็นนายทำ
เอาล่ะ งั้นก็...
ขยับหัวซิ
โอ้โห ฉันว่าสนุกแน่
- เท็ดดี้ - ว่าไง
เยี่ยมไปเลย
- ที่รัก - โถฉี่เหรอ
- ใช่แล้ว - ได้เลย
ฟังนะ
คุณจำหุ้นมาร์โคนี่ ที่ผมซื้อไว้ได้ไหม
ที่ซื้อตามคำแนะนำ ของจัสตินใช่ไหม
ราคาขึ้นเกือบ 2 เท่าแน่ะ
จริงเหรอ
จริง
ให้ตายสิ หวังว่าเขาคงได้อะไรบ้าง
ได้สิ ที่เขาได้มาก็คือ ได้ช่วยคนด้อยโอกาส
ได้บุญมากเลยรู้ไหม
โรบินผู้น่าสงสาร
เป็นอัมพาตตลอดชีวิต
ใช่
ได้ยินว่าภรรยาเขา ใจดีเหมือนนางฟ้า
เธอคือนางฟ้า
นางฟ้าแสนสวยจ้ะ
ที่รัก ช่วยโทรหาเท็ดดี้ ฮอลล์ หน่อย
ผมเกิดไอเดีย
- โรบิน - โอ้แม่เจ้า
ท่านทั้งหลาย ผมขอนำเสนอเก้าอี้คาเวนดิช
สุดยอด
ฮูเร
เข็นไป เข็นไป
ไม่มีอะไรมาขวางทางนายแล้ว พ่อหนุ่มห้าว
- ไม่เลวเนอะ - ดูน่ากลัวนะ
ถ้ามันหักล่ะ
เหลือเชื่อเลย เท็ดดี้
ซ้าย ซ้าย ซ้าย
หมาเราไปซะแล้ว แบนจี้
โรบิน รู้สึกยังไงบ้าง
สุดยอดเลย
จริงเหรอ
เครื่องช่วยหายใจเร็วไปไหม
ก็อาจจะนิดนึง
เหรอ ดีขึ้นไหม
ดีขึ้น
แบตเตอรี่อยู่ได้นานเท่าไหร่ เท็ดดี้
ถึง 3 ชั่วโมง คิดว่านะ
ควรรอให้มั่นใจกว่านี้ดีกว่าไหม
มันมีสายไฟหลักด้วยนะ
เท็ดดี้ นายคืออัจฉริยะ
ความจริงมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก
ฉันก็แค่ใช้โซ่และเกียร์จักรยาน
ไม่รู้ทำไม ไม่เคยมีใครทำมาก่อน
จะบอกให้ว่าทำไม เพราะนายไม่ใช่หมอไง
ไม่มีใครมาบอกนาย ว่าสิ่งนี้ทำไม่ได้
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เรามีนัดกับหมอคาห์นค่ะ
- หมอคาห์น - หวัดดี หมอคาห์น
แพดดี้
โรบิน
มหัศจรรย์มาก
สุดยอดเลย
มันคืออะไรน่ะ
คุณอนุญาตให้นำเครื่องมือนี้ เข้ามาในแผนกผมเหรอ
คือว่าคุณคาเวน...
มันยากพอแล้ว สำหรับคนไข้ ที่จะยอมรับสภาพ
โดยไม่สร้างความหวังลมๆ แล้งๆ ที่รังแต่จะทำให้ ทุกข์หนักขึ้นไปอีก
คุณอาจจะมาจาก...
ที่ๆ เล่นเกมกับชีวิตคน เป็นเรื่องปกติ
แต่ที่นี่ไม่ใช่
เข้าใจไหม
ดี
ดีใจที่ได้พบครับ หมอเอนท์วิสเทิล
งี่เง่าจริงๆ
คุณคงอยากเขกหัวเขา
- เชื่อเถอะ ผมชินแล้ว - ก็นะ...
คุณคงคิดว่าเขา อยากได้เก้าอี้แบบนี้ ให้คนไข้ทุกคน
แพดดี้ คุณติดผม 5 เหรียญนะ
อย่าด่วนตัดสิน
พรุ่งนี้คุณอาจจะไม่รอด
มันปลอดภัยไหมเนี่ย หมอ
ไม่รู้สิ แพดดี้
ผมไม่เคยเห็นอะไร แบบนี้มาก่อน
เคลื่อนตัว 5 ไมล์ต่อชั่วโมง
ด้วยลมแรงไล่หลัง
ผมว่ารอดูก่อนดีกว่า ทดสอบขีดจำกัดของมัน
จริงด้วย ให้ผมหาจุดแตกหักของมัน
ไม่ค่ะ เราจะไม่ทดสอบกับโรบินจนมันพัง
นั่นแหละ คือสิ่งที่เราทำอยู่
อาการคุณดีกว่าคนไข้รายอื่น เขาว่าอย่างนั้น
สงสารแพดดี้จัง เราน่าจะพาเขาออกมาด้วยได้
ไม่ดีเลย ที่ให้พวกเขาออกมาบนถนน
ชาวบ้านเห็นกันหมด
เชื่อเถอะว่าผมเครียด กว่าพวกคุณหลายเท่า
บล็อกส์บอกฉันเมื่อวันก่อนว่า
เพื่อนคุณทุกคน คิดว่าฉันจะทิ้งคุณ
พวกเขาคิดว่า ฉันเอาแต่ใจไร้สมอง
ก็เมื่อก่อน คุณเอาแต่ใจไร้สมอง
งั้นเหรอ
ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณมาจีบนี่
ผมไม่มีปัญหา กับสาวไร้สมอง
ตราบใดที่สวย
ตอนนี้คุณไปไหนไม่รอดแล้ว
ผมก็ว่าอย่างนั้น
แค่นึกถึงการมีกิ๊กน่ะ
แล้วฉันล่ะ
ยังไม่สายสำหรับคุณนะ
งั้นเหรอ
แล้วก็กลับมา เจอคุณนอนตาย ระหว่างที่ฉันไม่อยู่เนี่ยนะ
ปาร์ตี้คงกร่อยเลย ว่าไหม
แหงล่ะ
แป๊บนึงนะ
ดูสิ ผมเจอรูปพ่อ
นั่นพ่อตอนเป็นทหารจ้ะ
พ่อเคยเป็นทหารเหรอฮะ
ใช่จ้ะ
และนี่พ่อกับแม่ ตอนอยู่ที่แอฟริกา
ลูกเกิดที่นั่นแหละ แล้วนี่อะไรจ๊ะ
ช้างฮะ
พวกมันคือช้าง
พ่อกับแม่ ได้เห็นช้างไหม
เห็นจ้ะ
โชคดีจัง
ใช่จ้ะ
เราไปแอฟริกากัน ได้ไหมฮะพ่อ
ฉันเสียใจค่ะ
ผมก็เสียใจ
แม่ไปชงชาดีกว่า
เราไปแอฟริกากันนะฮะ พ่อ
ผจญภัยเลยนะนั่น
ผมเข็นพ่อได้
เข็นไกลเลยนะลูก
ผมเข็นได้
- ลูกฉลาดรึเปล่า - ฉลาดฮะ
พิสูจน์ได้ไหม
โอเค ลูกน่าจะฉลาด นี่รู้ไหม
ลูกน่าจะแข็งแรงนะ
- แม่จ๋า - จ๋า
เรื่องรถเข็นน่ะ
ลำบากไหม ถ้าจะเข็นไปไกลๆ
ก็ลำบากกว่ารถเข็นเด็กน่ะ
โจนาธาน
เราต้องคิดเรื่องนี้กัน ใช่ไหมลูก
ตามที่คุณออกแบบครับ คุณคาเวนดิช
ทำตัวดีๆ
รับน้ำหนักได้ 300 ปอนด์
พระเจ้าช่วย
ระบบยกไฮดรอลิค
คุณจะไม่ได้เห็นที่ไหน นอกจากที่เบดฟอร์ด
คุณคิดว่ายังไงครับ
อะไรเหรอ
ข้างหลังมันมืดนิดนึง
ผมรู้สึกเหมือนเป็น กระเป๋าสัมภาระ
ผมก็แค่คิดว่า....
คนนั่งรถเข็น จะต้องอยู่ด้านหลัง
ผมไม่เคยแบบว่า..
ครับ ครับ
คุณเคยนั่งข้างหลังไหมล่ะ
ผมเหรอ ไม่เคยครับ
แต่ผมไม่...
ผมไม่...
คุณไม่ใช่กระเป๋าใช่ไหมล่ะ
อย่าคิดว่าผมไม่รู้สึกขอบคุณนะ ผมขอบคุณจริงๆ
คุณอยากนั่งข้างหน้าเหรอ
มันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม
ก็ถ้าผมถอดเบาะหน้าออก...
รอด้วย รอด้วย
ระวัง
เจ้าหนูนี่ สมควรโดนยิง
โรบินดูดีมาก ว่าไหม
ไม่เบื่อหรอก
ฉันรู้สึกว่าคุยกับนายได้น่ะ โรบิน
แม่ฮะ ผมจะลงสนามล่ะนะ
เหรอ ดีลูก ไปเลย
- โชคดีนะ โจนาธาน ลุยเลย - ขอบคุณฮะแม่
ลูซี่ทิ้งฉันไปเมื่อเดือนก่อน
ก็รู้มานานแล้วล่ะ
รอรี่ เสียใจด้วยนะ นายคงเศร้า
ชีวิตมันบัดซบ ว่าไหม
นายพยายามจะลงหลักปักฐาน
แต่จู่ๆ ก็พัง
ทุกอย่างพังทลาย
รอรี่ หยิบแก้วให้ฉันหน่อย มาดื่มฉลองกัน
ฉลองอะไร
วันใหม่ไง
แด่วันใหม่
นายสับแฮมนั่นซะเละเลย
อย่ามั่ว บล็อกส์ นายทำต่างหาก ฉันทำอันนี้ สวยงาม
- กินไหม - กิน ขอบคุณ
ดูโรบินตอนนี้สิ ดูสิ
- ไม่น่าเชื่อ - เขาทำได้ไง
เมื่อวานเขาขอฉันแต่งงาน
แหงสิ
ใช่ และฉันชอบเขามาก
สาวคนเดียวที่เรามี คือบล็อกส์
หุบปากไปเลย
แต่เขาไม่หล่อเลย
มันไม่ใช่แค่เจ็บ....
เขาขี้เหร่เลยเหรอ
ก็ใช่
ไม่ๆ ดีจะตาย
ดียังไง
ผู้ชายหล่อน่ะขี้เกียจ
ผู้ชายขี้เหร่สิ ถึงจะทำอะไรสำเร็จ
รู้สึกเคว้ง คุณจะรับมือ กับเรื่องแบบนี้ยังไง
ใช่ คุณพูดถูก
หลงทางในความมืด และความเงียบ แต่มันเจ็บ
ผมจะผ่านมันไปได้ ผมรู้ว่า ผมจะผ่านมันไปได้
เพียงแต่มันต้องใช้เวลา และผมต้อง...
6 แต้ม
เยส เยส
พ่อฮะ พ่อเห็นไหม
- เก่งมาก โจนาธาน - 6 แต้ม
เป็นไง
สนุกไหม
ก็..
แฟนคลับรายล้อมเชียวนะ
ใช่ คุณก็เหมือนกัน
- ฉันเหรอ - ใช่
รอรี่ สจ๊วร์ต คนหนึ่งล่ะ
อ๋อ รอรี่
ลูซี่หักอกเขา
ฉันสงสารเขา
เขาบอกว่าตอนเย็น ต้องนั่งดูทีวีคนเดียว
ผมว่าเขาคงอยากให้คุณ ไปช่วยคลายเหงา
ฉันไม่ไปหรอก
อยากไปก็ไปได้นะ ที่รัก
นี่คุณอนุญาตฉันเหรอ
บางครั้งผมก็เป็นห่วง
กลัวคุณไม่ได้สนุกกับชีวิต
ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน
ฉันไม่เป็นไร
แน่ใจเหรอ
คิดว่านะ
เราจัดการได้ ไม่ใช่เหรอ
งานง่ายสำหรับผม
แค่นั่งดูคุณ ปฏิบัติภารกิจ
โรบินผู้เห็นแก่ตัวคนเดิม
หนีไปกับผมเถอะ ไดอาน่า
ไปไหนคะ
สเปน
สเปนเหรอ
ไปไม่ได้หรอก โรบิน
โรบิน คุณพูดจริงใช่ไหม
แล้วเราจะไปสเปนกันยังไง
ขึ้นเครื่องบินน่ะสิ
ที่รัก เราจะพาคุณขึ้นเครื่องบินได้ยังไง
โอ้พระเจ้า
โอเคไหม โจนาธาน บล็อกส์ล่ะ โอเคไหม
เอาล่ะ หลานเริ่มก่อน
ผมหรี่ตามอง...
บ้านอยู่บนชายหาด และฉันพกสายไฟยาวมาด้วย
เพราะฉะนั้น คุณอยู่ข้างนอกได้ทั้งวัน
คุณขนร่มสนามของผม มาด้วยรึเปล่า
ขนมาค่ะ ครีมกันแดดด้วย
นางฟ้านางสวรรค์แท้ๆ
ที่รัก เราควรชาร์จแบตฯ เก้าอี้นะ
เป็นความคิดที่ดี
- บล็อกส์ - จ้ะ
พี่เห็นสายไฟบนพื้นไหม
ขอโทษนะ หนูต้องมองถนน
เห็นแล้ว
มันมีเต้ารับอยู่ข้างๆ รถเข็น
พี่ช่วยเสียบเข้าไป ในรูที่ 2 หน่อยได้ไหม
เห็นแล้ว รูที่ 2 นะ
รูที่ 2
ได้
โอ้พระเจ้า ขอโทษ มัน...
- พี่ไม่รู้ - เครื่องช่วยหายใจ
มันไหม้ แม่ฮะ
เกิดอะไรขึ้นกับ...
- โรบิน โรบิน - พี่ขอโทษ
- จอดรถ - โจนาธาน เป็นอะไรรึเปล่า
- ไม่ครับแม่ - เอาเครื่องปั๊มมือมา
เราต้องเปิดประตู
ได้ ได้ ได้
- บล็อกส์ เปิดประตูฝั่งโรบิน - จอดตรงนี้
หนูกำลังจอดๆ ๆ
โรบิน
บล็อกส์ ขอกระเป๋า
โจนาธาน ไม่เป็นไรนะ
ครับแม่
ขอโทษนะ โรบิน
โอ้พระเจ้า นึกแล้วเชียวว่า ต้องเกิดเรื่องแบบนี้
พี่ทำอะไรลงไป
หนูก็ไม่รู้
เครื่องช่วยหายใจพัง
- โรบิน คุณเป็นอะไรรึเปล่า - ผมโอเค ผมโอเค
โจนาธาน
น้องซ่อมเป็นเหรอ
ไม่เป็น
หนูซ่อมไม่เป็น
ขอโทษนะไดอาน่า พี่ไม่รู้ว่าทำอะไรลงไป
หนูก็ไม่รู้
โอ้พระเจ้า คุณพูดอังกฤษได้ไหม
- นิดหน่อย - เราต้องการช่าง
ไม่ๆ เราอยากได้โทรศัพท์
โทรศัพท์น่ะ
ใช่ค่ะ
ผมจะพาคุณไปทอเรเดมบาร์รา เพื่อหาโทรศัพท์
- ค่ะ ค่ะ - โอเคไหม
ค่ะ ค่ะ โจนาธาน หยิบกระเป๋าให้แม่หน่อย
ขอบคุณค่ะ
ค่ะ ค่ะ
บล็อกส์ พี่ทำเร็วไป
- ไม่ต้องทำเร็วขนาดนั้น - ขอโทษ
ไม่ต้องเร็ว ผมไม่ใช่ลูกโป่ง
- บล็อกส์ - ว่าไง
พี่ไปกับผู้ชายคนนี้ แล้วหาโทรศัพท์ โทรถึงเท็ดดี้ ฮอลล์ ได้ไหม
เขาอยู่ที่บ้าน หรือไม่ก็ที่ร้าน
- นั่นเบอร์ร้านลิตเติลมอร์ - ในอังกฤษเหรอ
ใช่ แค่โทรบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วเราจะรอที่นี่
รอให้เขาบินมาจากอังกฤษเนี่ยนะ
- ใช่ ไปได้รึยัง - ก็ได้
บล็อกส์ ระหว่างทางก็ซื้อ
ไส้กรอกกับขนมปังมาฝากเราด้วยนะ
ไวน์แดงขวดนึงด้วย
อย่าลืมที่เปิดขวด
โชคดี
ฉันจะไม่พูด
- หวังว่าคุณคงได้ยิน - ขอโทษ
อากาศดีๆ
ทำให้ผมนึกถึงไนโรบี
เป็นไงบ้าง โจนาธาน
สบายฮะ ความจริงมันง่ายนะ
ลูกทำได้ดีมากจ้ะ
- ดีจริงๆ - ดีมากเลย
- เดี๋ยวแม่ไปรับช่วงต่อ - ผมทำได้ฮะ
จริงๆ
โอ๊ย พวกเขาจะคิดว่า เราทำอะไรกันอยู่นะ
ทำไมล่ะ เราก็มาพักผ่อนริมถนนไง
ปกติจะตาย
- ดื่ม - ดื่ม
ดื่มค่ะที่รัก
รู้ไหม ว่าพระเจ้าเบื้องบน มักจะเล่นตลกกับเรา
ท่านมักจะทำอย่างนั้น
แต่ว่ามันก็เป็นตลก ที่แฝงพระประสงค์ ของพระองค์เอาไว้
พระเจ้ามักเล่นตลกกับเรา
ความทุกข์ทรมาน ของชายผู้น่าสงสารนี้
นำพวกเรามารวมตัวกัน เพื่อเฉลิมฉลอง
เราจึงมีงานเลี้ยงกัน
เยี่ยมเลยนะว่าไหม
คุณรู้ไหมว่าใครต้องชอบ
แพดดี้ไง
- ให้ตายสิ - เท็ดดี้
- หวัดดีที่รัก
โอ้พระเจ้า
นายเกือบได้ตายอยู่ตรงนี้แล้ว
แล้วอะไร...
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เอาล่ะ เปิดเครื่องเลย
ดีใจที่มีคนแฮปปี้
มาเจอเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ความผิดฉันเองแหละ
แล้วมาทำอะไรกันที่สเปน
ความผิดฉันเองแหละ
เครื่องนี่ใช้เดินทางข้ามทวีป ไม่ได้นะ
ฉันรู้ เท็ด ฉันขอโทษ
ฉันอยากเห็นพระอาทิตย์ขึ้น บนทะเลเมดิเตอร์เรนเนียน
มันขึ้นที่เดรตันเซนต์เลนเนิร์ดด้วยนะ รู้ยัง
เท็ดดี้
ดีจังที่นายอยู่ที่นี่
ฉันกำลังวางแผนหนี ที่เหนือชั้นกว่าเดิม
ฉันไม่ช่วยนายแล้วนะ
คราวนี้ไม่ใช่แค่ฉัน
ยังมีอีกหลายคน ที่อยากหนี
ไปเปิดการแสดงกัน
เก้าอี้นี่หายใจอยู่เหรอ
เหมือนสิงโตนอนหลับ สุดยอด
- นั่นหมอคลีเมนท์ เอทเคนเหรอ - เหมือนเดิม
- ดีมาก ดีมาก เท็ดดี้ - อยู่นี่
- สวัสดีครับ - นี่เท็ดดี้ ฮอลล์
โอ้ที่รักๆ ๆ
ผมไม่เคยเห็นอะไร แบบนี้มาก่อน
- คุณสร้างมันขึ้นมาเหรอ - ส่วนใหญ่ก็ใช่ครับ
ทางเดียวที่จะทำให้สำเร็จสินะ
ฉันชอบนายคนนี้แฮะ เขาเป็นหมอเหรอ
ใช่ เขาเป็น ผอ.สถาบันวิจัยความพิการ
ซึ่งเขาเป็นผู้ก่อตั้ง
ใช่ และสถาปนาตัวเองเป็น ผอ.
ก็ถ้าไม่มีใครทำ คุณก็ต้องทำเอง
นี่อะไรเหรอ
ผมกำลังผลิตเก้าอี้ รุ่นมาร์ค 2
รุ่นมาร์ค 1 แบตเตอรี่ไม่ค่อยดี
เครื่องปั๊มก็เสียงดังมาก
ผมจะใช้ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า
ยอดเยี่ยม แล้วแบตเตอรี่ใช้ได้นานเท่าไหร่
รุ่นมาร์ค 2 ใช้ได้ 6 ชั่วโมง
คุณอยู่ในสภาพนี้ มานานแค่ไหนแล้ว
- 11 ปีแล้ว - น่าทึ่ง
ถ้าเก้าอี้พวกนี้ใช้ดีจริง
ผมอยากได้หลายตัวเลย
- กี่ตัวล่ะ - เป็นร้อย
ที่ผ่านมา ผมออกเงินเองตลอด
ก็ไม่ได้เจ็บตัวมาก
แต่ถ้าจะผลิตเป็นล่ำเป็นสัน
คงต้องมีเงินทุน เป็นเรื่องเป็นราว
"ทางแผนกต้องพิจารณา" เรื่องความคุ้มทุน
อายุขัยของคนไข้โปลิโอ
สั้นกว่าค่าเฉลี่ย
ขอโทษนะครับ ผมคงไม่สามารถ
จัดหาเงินทุนให้ได้
ผมต้องทำตามกฎ
กฎง่อยๆ ว่าไหม
ผมเห็นใจ สภาพที่คุณเป็นนะครับ
ครับ เช่นกัน
"ไม่อนุมัติ"
ชื่ออะไร
คุณหญิงเจน เนวิลล์
เธอจะให้เท่าไหร่
อย่างน้อยก็พันปอนด์ ถ้าเธออารมณ์ดี
เหรอ แล้วเราใจกล้าหรือหน้าด้านเนี่ย
ผมว่าเราใจกล้า
หญิงสูงศักดิ์แบบนี้ ค่อนข้างโหด
ทำไมเขาทำเสียงประหลาด
มันคือรถเข็นค่ะ
มันช่วยเขาหายใจ
คุณแน่ใจเหรอว่าปลอดภัย ถ้าออกไปข้างนอก
ที่ผ่านมาก็ใช้การได้ดีนะครับ
แล้วพวกคุณ ต้องการอะไรจากฉันกันแน่
เราอยากได้เก้าอี้แบบนี้เพิ่มอีก
ค่ะ สำหรับคนที่เป็นเหมือนโรบิน
เก้าอี้ตัวละ 200 ปอนด์ครับ
ใช่ค่ะ คุ้มค่ามาก
- งั้นเหรอ - ก็...
5 ตัว 1,000 ปอนด์
1,000 ปอนด์เหรอ
10 ตัว ก็ 2,000 ปอนด์ครับ
2,000 ปอนด์เหรอ
เรารู้ว่า เราฝากความหวังไว้ที่คุณได้
เพราะคุณน้ำใจงาม
ใช่ครับ
ปกติฉันไม่ลำบากใจ ที่จะปฏิเสธพวกขอบริจาค
แต่กับคุณ
ที่มานั่งหายใจฟืดฟาดใส่ฉัน
ฉันคิดว่าคงต้องจ่ายล่ะ
คุณใจดีมากครับ
ใจดีมากค่ะ
สุดยอดไปเลย
คุณรู้สึกปลอดภัยไหม
รู้สึกกลัวชิบเป๋ง
สวัสดีครับทุกคน
ผมชื่อ ดร.คีลเมนท์ เอทเคน
ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยความพิการ
ในประเทศนี้
มีผู้ป่วยพิการร้ายแรง หลายร้อยราย
ที่ต้องนอนอยู่บนเตียง โรงพยาบาลตลอดชีวิต
ทั่วโลกก็หลายพันราย
คุณคิดว่าพวกเขาชอบเหรอ
ถ้าอยากออกมาข้างนอก ช่วยส่งเสียงหน่อย
ทั่วโลกกี่พันคนนะ
อ๋อ ก็เป็นหมื่น หรือมากกว่านั้น
ไม่มีใครเชื่อ ว่าจะใช้ชีวิตอย่างคุณได้
เราน่าจะไปแสดงให้พวกเขาเห็นนะ
ตอนนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ โรบิน เดินทางรอบโลกเหรอ
เดี๋ยวจะมีการประชุมระหว่าง ประเทศยุโรปที่เยอรมนี
เรื่องความเป็นอยู่ ของผู้พิการร้ายแรง
ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายจะไปที่นั่น
ให้ตายสิ ถ้าพวกเขาได้เห็นคุณล่ะก็
เขาควรจะอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ
คุณพูดถูก ไม่ใช่ครับ
นายเช็คแล้วใช่ไหม บล็อกส์ ว่ารถเข็นเข้าห้องได้
เช็คแล้วสิ จะโทษอะไรฉันอีกล่ะ
- ขอบคุณพระเจ้า - ฉันรู้
ฉันไม่คิดเลยว่า เราจะมาถึงที่นี่ได้
โอ๊ะ โทษทีฉันคงผิดเอง
ถอยออกมา ถอยออกมา
ถอยออกมา นั่นแหละ
ตรงๆ ตรงๆ ตรงๆ แล้วดันเข้าไป
ไม่ได้ ผ่านเข้าไปไม่ได้
นั่นสิ ความผิดใครล่ะเนี่ย
เราคงต้องงมกันอยู่ตรงนี้
ขอโทษนะ ฉันควรจะวัดความกว้างของประตู
ปัญหาอยู่ที่ล้อ
ใช่ๆ ๆ
ดึงเขากลับมา
- ฟังนะ ฟังนะ - อะไรเหรอ
เราต้องเอากรอบประตูออก
โอ้ ดีมาก คลีเมนท์
คลีเมนท์ทำได้แล้ว
คลีเมนท์ทำสำเร็จ
เร็วเข้า ไป ไป
พาเขาเข้าไปเลย เข้าไป
โทษที
ไปเลย
เยี่ยม
ผมอยากให้คุณเห็นโรบิน
ให้ผมเข้าไปก่อน
แล้วคุณค่อยทำให้พวกเขาช็อค
- ดร.เอทเคนใช่ไหมครับ - ครับ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ
ผมเอริก แลงดอร์ฟ เป็นผู้อำนวยการ
นี่เพื่อนผมครับ
ผมได้ยินเรื่องการรักษา ผู้พิการร้ายแรงของคุณมามาก
โรงพยาบาลนี้มีชื่อเสียง
เชิญครับ
เครื่องจักรทันสมัยมากครับ
และทุกอย่างก็สะอาดมาก
เก้าอี้มีเครื่องช่วยหายใจเหรอครับ
ขอโทษนะครับ แต่เขาต้องออกไป
ได้ครับ ผมนี่โง่จริงๆ
โปรดเข้าใจ
เราสังกัดกระทรวงมหาดไทย
ถ้าเกิดอะไรขึ้น...
กระทรวงมหาดไทยเหรอครับ
- ครับ - เหมือนสำนักปิตุภูมิของเราน่ะเหรอ
ใช่ครับ
พวกเขาคุมเรือนจำด้วยใช่ไหม
คิดว่าอย่างนั้นครับ
ขอบคุณมากครับ ดร.แลงดอร์ฟ
ที่สละเวลาให้เรา
ผมขอเริ่มต้น ด้วยข้อเท็จจริงที่น่าสนใจ
ในการประชุม ว่าด้วยการจัดการ
ความเป็นอยู่ของผู้พิการร้ายแรงนี้
ไม่เห็นมีผู้พิการ มาร่วมประชุมเลย
ดร.เอทเคน ขอโทษนะครับ
แต่ผู้พิการร้ายแรง อยู่ได้ด้วยเครื่องจักร
แล้วพวกเขาจะมาประชุมได้ยังไง
งั้นผมขอแนะนำ คุณโรบิน คาเวนดิช
เอาล่ะ
- ผมวางตรงนี้นะ - ครับ ดีมาก
โรบิน คุณมีคำถามถึงผู้จัดงานใช่ไหม
ใช่ครับ
ทำไมคุณขังคนพิการ ไว้ในคุกล่ะ
คุกเหรอ
ไม่ใช่ๆ
เรามีอุปกรณ์ที่ดีที่สุดในโลก สำหรับผู้พิการร้ายแรง
ผมรู้ แต่ดูแลโดยผู้คุมนักโทษ
ไม่จริง
ผู้ป่วยถูกกักไว้ ให้พ้นหูพ้นตา
ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคม
ผมขอให้คุณถอนคำพูด
คุณคาเวนดิชไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกิน
เขาแค่แนะนำว่าผู้พิการร้ายแรง
สามารถเข้าสังคมได้มากกว่านี้
ใช่ครับ ผมเห็นว่าคุณใส่ใจ
ผู้พิการของคุณอย่างมาก
แต่ผมขอถามพวกคุณว่า เมื่อคุณมองผม
คุณเห็นอะไร
คุณเห็นสิ่งมีชีวิต
ที่ใกล้ตาย
หรือคนที่หลบหนี
จากกำแพงกักกันของโรงพยาบาล
ตอนนี้ผม มีเครื่องจักรใต้ที่นั่ง
ที่ช่วยผมหายใจ
และมีเครื่องช่วยหายใจ อยู่ข้างเตียงที่บ้าน
ผมยังมีเพื่อนที่ยอดเยี่ยม
และที่สำคัญที่สุด ผมมีภรรยา
อย่างที่คุณเห็น ผมช่วยตัวเองไม่ได้
แต่ผมก็มาอยู่ตรงนี้
ตอนแรกที่เป็นอัมพาต ผมอยากตาย
ใช่ ผมอยากตายจริงๆ
แต่ภรรยาผมไม่ยอม
เธอบอกว่าผมต้องอยู่
เพื่อดูลูกชายเราเติบโต
ผมเลยอยู่ต่อ
เพราะเธอบอกให้ผมอยู่
เพราะเธอ
กับเธอ และเพื่อเธอ
และทุกวันหลังจากนั้น
ผมยอมรับความเสี่ยงที่จะตาย
เพราะผมไม่ได้แค่อยากรอด
แต่ผมอยากมีชีวิตด้วย
ดังนั้น ผมขอวิงวอนให้พวกคุณ
กลับไปที่โรงพยาบาล
และบอกผู้พิการว่า
พวกเขาก็สามารถมีชีวิตได้
พวกคุณมีอำนาจ
ที่จะเปิดประตู และปล่อยพวกเขาเป็นอิสระ
โจนาธาน
ช่วยแม่พลิกตัวพ่อหน่อย
โจนาธาน ช่วยแม่พลิกตัวพ่อหน่อย
นั่นแหละ
เอาล่ะ ที่รัก
ไม่เป็นไรนะ
เอาล่ะ วางพ่อลงได้แล้ว นั่นแหละ
ไม่เป็นไรนะ ที่รัก
โรบิน
ทำความสะอาดซะลูก
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะลูก
เป็นเพราะใช้เครื่องช่วยหายใจมาหลายปี
เยื่อหุ้มปอด เลยระคายเคือง
มีรอยถลอกเล็กๆ ก็เลยเลือดไหล
และมันจะแย่ลง
เลือดไหลบ่อยขึ้น มากขึ้น
ความเสี่ยงคือ คุณจะสำลักเลือดตัวเอง
จำเรื่องที่เล่ากัน ที่เคนย่าได้ไหม
นักโทษเมาเมาน่ะ
จำได้
ผู้นำของพวกเขาพูดว่า
"ผมอนุญาต ให้คนของผมตาย"
แล้วเช้าวันถัดมา
พวกเขาก็ตาย
ผมคิดว่า ถึงเวลาของผมแล้วเหมือนกัน
ผมต้องปล่อยให้ตัวเองไป
แล้วฉันล่ะ
สุดท้าย คุณก็จะได้เป็นอิสระ
ไม่เอา
ไม่
พระเจ้า คุณมันโง่ที่สุด
คุณคิดว่าฉันทำอะไร ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ชีวิตคุณคือชีวิตฉัน
และ...
แม่ขอโทษโจนาธาน
โจนาธาน
ปล่อยแม่เขาไป
ก็ได้
ก็ได้ แล้วแต่คุณ เหมือนเดิม
แต่อย่าพูดนะ ว่าคุณทำเพื่อฉัน
รู้ไหม ว่ามันผิดกฎหมาย
ใช่ แต่ใครจะรู้ล่ะ
ถ้าไดอาน่า กับโจนนาธานเกี่ยวข้อง
พวกเขาอาจจะติดคุกได้
พวกเขาจะไม่เกี่ยวข้อง
แล้วคุณล่ะ
ผมเหรอ
ผมแหกกฎมาตลอดชีวิตอยู่แล้ว
ถ้างั้นสัญญาว่าคุณรู้ตัว ว่ากำลังขออะไร
รู้สิ ผมรู้ตัวว่ากำลังขออะไร
เราต้องให้กำลังใจเขา
ดึงเขาออกจาก ความคิดสิ้นหวังนั่น
ให้เขาเห็นว่าเพื่อนๆ ต้องการเขามากแค่ไหน
โคลิน เรายื้อชีวิตโรบิน เพื่อเพื่อนๆ ของเขาไม่ได้หรอก
นั่นสินะ
แต่ฉันคิดว่า พวกเขาคงอยากบอกลา
หวัดดี
โทบี้
เขาบอกทุกคน ว่าเป็นงานเลี้ยงอำลา
- กับพวกสาวๆ ด้วยเหรอ - เทรเวอร์
ระวังขั้นบันได ลงมาเลย
คุณวางแผนจะหนี ครั้งใหญ่ล่ะสิ
ถึงเวลาต้องไปแล้ว
สำหรับผมน่ะ
เหมือนคราวที่แล้ว
ไม่รอเพื่อนเลย
ไม่ คุณช้าเกินไปสำหรับผม แพดดี้
คุณติดผม 5 ปอนด์
นี่คือไวน์เซนต์เอมิลเลี่ยน 59
ไวน์ที่ดีที่สุด ขวดสุดท้ายของฉัน
โจนาธาน ขอแก้วหน่อยลูก
เท็ดดี้
- โรบิน - แฮรี่
เราเป็นเพื่อนกันมา นานหลายปี
ฉันแค่อยากบอกว่า
- แฮรี่ - แฮรี่
- ผมทำเก้าอี้หัก - ไม่หรอก
ไม่หรอก ไม่หรอก
รินให้เขาหน่อย
โดนเข้าไป ตื่นเลยสิ
โรบิน เพื่อนรัก นี่สำหรับนาย
ผมดื่มให้กับพวกนายทุกคน
- ดื่ม โรบิน - ดื่ม เพื่อนรัก
ลาก่อน
ปาดน้ำตาออกเสีย ที่รัก
แม้มันยาก ที่ต้องจากลา
มันจะน่ายินดี เมื่อต้องไป
อย่าร้อง
อย่าถอนใจ
ยังมีแสงทอที่บนขอบฟ้า
สวัสดี เพื่อนรัก
เชียริโอ ชิน ชิน
นาปู ทูเดิลดู ลาก่อน
ฉันมีอะไรจะบอก
ฉันอยากให้นายรู้ว่า นายเปลี่ยนชีวิตฉัน
มันไม่ง่ายเลยสำหรับฉัน
ทุกครั้งที่มาที่นี่ ฉันกลับไปอย่างเข้มแข็งขึ้น
ไม่ใช่เพราะนายแย่กว่าฉัน
ไม่ๆ ๆ
แต่เป็นเพราะตัวตนของนาย โรบิน
หรือสิ่งที่นายกลายเป็น พระเจ้าทรงรู้
ขอบใจ โคลิน
ฉันจะคิดถึงนาย
โรบิน
ผมขอโทษ
ที่รัก
พอแล้ว
ค่ะ
ผมคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว
แต่เผื่อไว้
ไม่มีใครที่รักคุณ เท่ากับผมอีกแล้ว
ฉันรู้
ที่รักของผม
ชีวิตของผม
เช่นกันค่ะ โรบิน
ที่รักของฉัน
ชีวิตของฉัน
คลีเมนท์
หวัดดี โรบิน
ได้เวลาแล้ว
เอาล่ะ
- เมื่อไหร่ - วันนี้
ตอนนี้
ผมจะไปหาตอน 11.30 น.
เหมือนทหารเลยนะ
- คุณไว้ใจผมได้ - ตั้งนาฬิกาให้เท่ากัน
ผมจะไปหา
ขอบคุณ คลีเมนท์
แล้วเจอกัน
เรียกโจนาธานมา
โจนาธาน
พ่ออยากให้พวกเราฟังให้ดี
ก่อนเวลา 11.30 น.
ให้ทุกคนออกจากบ้าน
แล้วกลับมา
ตอนเที่ยงตรง
ได้ครับ
สัญญานะ ว่าฉันจะมีเวลาร่ำลา
คุณจะมีเวลา
สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
วันนี้รับอะไรดีคะ
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ แม่ล่ะ
พ่อยังอยู่
ลูกก่อนเลย โจนาธาน
ลาก่อนครับพ่อ
ผมรักพ่อ
ลูกพ่อ
ลูกรัก
ลูกให้อะไรพ่อ มากกว่าที่ลูกคิด
ฉันไม่มีคำอำลา
คุณคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม
ไม่
คุณให้ชีวิตที่น่าทึ่งกับฉัน
ไม่ใช่อย่างที่คุณคาดหวังไว้
ไม่ใช่
ผมก็เหมือนกัน
ขอบคุณ
ที่เลือกมีชีวิตอยู่
"วันที่เสียชีวิต โรบิน คาเวนดิช คือผู้ใช้ เครื่องช่วยหายใจ ที่อายุยืนที่สุดในอังกฤษ"
"ได้รับการกล่าวถึง อย่างแพร่หลายว่า เป็นปรากฏการณ์ทางการแพทย์
เครื่องมือที่ออกแบบโดย ศ.เท็ดดี้ ฮอลล์ ได้เปลี่ยนชีวิต ของผู้พิการร้ายแรงนับพัน"
"ไดอาน่าไม่ได้แต่งงานใหม่ ปัจจุบันเธอเป็นคุณย่า ของหลานแฝด 3"
"โจนาธานกลายเป็น ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ อุทิศแด่แม่ของเขา
และพ่อของเขา ที่เลือกมีชีวิตอยู่ เพื่อดูเขาเติบโต"
Thai Subtitle ModifiedFromMaster ByNongZEZA~@CtHts